کسی که شادی را پاک می کند، روان آدمیان را به بند کشیده است. فیلسوف اُرُد بزرگ

بزم ها گوارا، که گیتی بزمی بزرگ است برای آراستن خویش و آیندگان. فیلسوف اُرُد بزرگ

شادی که با آزار دیگران فراهم شود، جام زهری کشنده است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
شادی و امید روان آدمی را می پرورد، گر چه، تن رنجور و زخمی باشد. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

شادی و بهروزیمان را با ارزش بدانیم، تن رنجور، نیرویی برای ادب و برخورد درست برجای نمی گذارد. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
کسی که شادی را پاک می کند، روان آدمیان را به بند کشیده است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
نگاه کردن به آدم های خندان، امید بخش و شادی آفرین است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
نگاه و سخنی، که سرشار از مهر و شادی است، پنجره ای است رو به سوی هزاران هزار کهکشان نادیده.... فیلسوف اُرُد بزرگ
 

ستایش غم، تمجید از مرگ است. فیلسوف اُرُد بزرگ

خراب کاشانه ای که با نابودی شادی دیگران، بنا شده باشد. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
اُرُد شادی را در بی بندوباری نمی بیند، شادی آرزوی پاک همه آدمیان است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
سرزمین شاد را، هیچ شکستی، ناتوان نمی سازد. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
زندگی، پهنه غم و اندوه نیست، اندک زمانی است، برای شادی و بالندگی. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

​

غم، سیاهچال توانایی هاست. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
ستایش غم، تمجید از مرگ است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
سرزمین غمزده، میراثی برای آیندگان ندارد. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
از آدمیانی که به دنبال غم هستند، باید هراسید. فیلسوف اُرُد بزرگ
 

زیاده روی در سوگواری درگذشتگان، خردمندانه نیست. فیلسوف اُرُد بزرگ

اندوه گذشته را نباید خورد، که بیماری ساده را کشنده می کند. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
آدم غمزده، توان نگهبانی از دستاوردهای خویش را ندارد. فیلسوف اُرُد بزرگ

برای گرامیداشت یاد رفتگان، گیاهی بکاریم، شیرینی ببخشاییم، چرا که با اشک و سوگواری، راه به جایی نمی بریم. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
تنها بزهکاران از دیدن اشک دیگران شاد می گردند. فیلسوف اُرُد بزرگ
 

​

 
غمخواری با دیگران به معنای شیون و زاری کردن با آنان نیست، غمخواری یعنی امید بخشی و آرام سازی غمزدگان. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
قرار نیست با مرگ دیگران ما هم بمیریم و یا زندگی مان را به نکبت بکشیم، زندگی را با ارزش بدانیم و برای بالندگی و شادی کوشش کنیم. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
کار و همچنین کوشش های اجتماعی، بهترین آرام کننده روان های پریشان و غمگین است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 

مراسم سوگواری درگذشتگانمان را، تنها یک روز و کوتاه برگزار کنیم. فیلسوف اُرُد بزرگ

کسی که دوران شادمانی اش را، با خاکستر غم و اندوه می پوشاند، بیماری بیش نیست. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
کاشتن تخم غم، تباهی زندگی را در پی دارد. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
کسی که همواره، ساز ناله اش کوک است، دمادم، زندگی خود و نزدیکانش را تلخ و تاریک می کند. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

​

کشورهای غمگین، سهم تولید جهانی شان کم و میزان بیکاری مردمشان بسیار است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
مراسم سوگواری درگذشتگانمان را، تنها یک روز و کوتاه برگزار کنیم. فیلسوف اُرُد بزرگ

یاران سوگوار خویش را تنها نگذاریم، باید آنان را به زندگی دلگرم سازیم. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
نواهای غمناک، بدن و روان آدمی را پژمرده و افسرده می کند. فیلسوف اُرُد بزرگ