عشق و شیفتگی، مهر و مهربانی نهفته در درون ما را بیدار و جاری می سازد. فیلسوف اُرُد بزرگ

اندیشه کنیم، چه چیزی ما را پیوسته به زندگی دلگرم ساخته و در نهایت می خواهیم به آن برسیم و آن را سامان داده و یا با آن به سامان برسیم؟ خواسته پیوسته اندیشه ما، همان «عشق» است و این تنها راه شناسایی آن. فیلسوف اُرُد بزرگ

عشق بخشش می آورد، بخشیدن از همه چیز و مهمتر از همه، زمان را، که با ارزشترینِ داشته هاست. فیلسوف اُرُد بزرگ

عشق، در خود ستایش و بزرگداشت بهمراه دارد. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
دلباختگی، ساختار روان ما را آنچنان تکامل می بخشد که نمی گذارد در برابر سختی ها بشکنیم. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

دلدادگی و عشق را از زندگی بگیریم، تنها و آواره ایم. فیلسوف اُرُد بزرگ

عشق و شیفتگی، مهر و مهربانی نهفته در درون ما را بیدار و جاری می سازد. فیلسوف اُرُد بزرگ

بسیاری وهم و خیال خویش را عشق می نامند، حال آنکه عشق راه بالندگی شکوفه به میوه است، کوشش پیوسته ما برای زیبا و ناب شدن. فیلسوف اُرُد بزرگ

امیدی به ادامه دوستی با کسانی که به علایق و عشق ما احترام نمی گذارند نمی رود. فیلسوف اُرُد بزرگ

عشق، همچون توفان، سرزمین غبار گرفته وجود را پاک می کند و انگیزه رشد و باروریِ روزافزون می گردد. فیلسوف اُرُد بزرگ

در عشق !
شرف و آزادی هست، زندگی و پاکی هست
نام عشق برازنده هر کار غیر شرافتمندانه ای نیست. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
آدمی در عشق راستین، بدنبال سود جستن نیست، می بخشد برای رهایی و آزادی. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

عشق نباید آدمی را به گوشه نشینی وادارد، این شیفتگی باید توان پرتاب انسان، به سوی آرمان های راستین را داشته باشد. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
هیچ گاه عشق به همدم را پاینده مپندار و از روزی که دل می بندی، این نیرو را نیز در خویش بیافرین که اگر تنهایت گذاشت، نشکنی و اگر شکستی، باز هم ناامید نشو، چرا که آرام جان دیگری در راه است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
به اُرُد می گویند باارزشترین چیزی که داریم چیست؟ می گویم: زمان...
باز می پرسند و آن کجاست و چه شد؟ می گویم: آن را به پای معشوق خویش ریختیم و می ریزیم. فیلسوف اُرُد بزرگ

امیدی به ادامه دوستی با کسانی که به علایق و عشق ما احترام نمی گذارند نمی رود. فیلسوف اُرُد بزرگ

آنکه پوزش نمی داند چیست، شایسته دوستی نیست. فیلسوف اُرُد بزرگ

یک دوست، فقط یک دوست که مدافع نام و یادت باشد، بهتر است از صدهزار آشنای گمشده در غبار... فیلسوف اُرُد بزرگ
 
برای آنکه دوستی هایمان پابرجا بماند، بهتر است همواره میانمان، فاصله و بازه ای باشد. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
آنکه پوزش نمی داند چیست، شایسته دوستی نیست. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

خموشی در برابر بدگویی از دوستان، گونه ای دشمنی است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
دوستی بیش از اندازه، همانند دشمنی ترسناک است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
آدم های خودخور و نالان، دوستان خوبی برای ما نیستند. فیلسوف اُرُد بزرگ
 

همواره در بدترین شرایط، بستگان ما، بهترین دوستانمان هستند. فیلسوف اُرُد بزرگ

دوستان فراوان برای یک جوان، نشان دهنده کامیابی در زندگی نیست، بلکه نشان نابودی زمان، به گونه ای گسترده است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
در درون دوست و همسر، در پی خویش نباشید، رونوشت شما در هیچ کجا نیست. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
همواره در بدترین شرایط، بستگان ما، بهترین دوستانمان هستند. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

​

دوستان نیک، مرهم بال های زخمی و روان آسیب دیده ما هستند. فیلسوف اُرُد بزرگ

خودت را بشناس و به آن ببال. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
برای آنکه روانت را بپروری، در آغاز با خود یکی شو. فیلسوف اُرُد بزرگ

خویش را خوار نکنیم، ارزش خود را براستی بدانیم. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
اندیشه و انگاره ای که نتواند آینده ای زیبا را مژده دهد، ناتوان و بیمار است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
خیزش درونی برای بهروزی، نیرویی است که بسیاری آن را ندارند. فیلسوف اُرُد بزرگ