فروتنی و غرور بیجا، به یک اندازه چندش آور هستند. فیلسوف اُرُد بزرگ

فروتنی به جا و درست، ما را خواستنی و دوست داشتنی می کند. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
فروتنی در برابر گردن کشان، نادرست است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
آنانیکه تنها به خود می اندیشند، براستی بزهکارند. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
فروتنی و غرور بیجا، به یک اندازه چندش آور هستند. فیلسوف اُرُد بزرگ

اگر از خودخواهی کسی به تنگ آمده ای، او را خوار مساز، بهترین راه آن است که چند روزی رهایش کنی. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

آدم خودخواه، دوران خوشبختی اش کوتاه است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
خودخواه تنهاست، چرا که توان ستایشگری و مهرورزی ندارد. فیلسوف اُرُد بزرگ
 

اگر غرورت را گم کرده ای به کوهستان رو، و اگر از جنگ خسته ای به دریا. فیلسوف اُرُد بزرگ

تا هنگامی که از برتری خویش سخن می گویی، دیده نمی شوی. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
خودبینی، خاستگاهش درون است و آدمی را شیفته خود می سازد، وارون بر این خاستگاه افتادگی پیرامون ماست، که همگان را به سوی ما می کشاند. فیلسوف اُرُد بزرگ

اگر غرورت را گم کرده ای به کوهستان رو، و اگر از جنگ خسته ای به دریا. فیلسوف اُرُد بزرگ

کمتر کسی را دیده ام که از توان و قدرت شگفت آور "یاد" و "خاطره" سخنی گفته باشد. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

یادها و خاطرات شیرین، زنجیرهای نادیدنی مهر میان آدمیان هستند که آنها را در کنار هم نگه می دارند. فیلسوف اُرُد بزرگ

اگر می خواهید نامتان همواره به نیکی آورده شود، خاطره شیرین و دلپذیری از خود به یادگار بگذارید. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
آدمیان پیوسته هر چیز تازه ای را، با خاطرات گذشته می سنجند. فیلسوف اُرُد بزرگ
 

از خاطرات تلخ، راه و دری بسوی خوشبختی بسازیم. فیلسوف اُرُد بزرگ

اگر می دانستیم رفتار امروز ما، چه موج بزرگی از خاطرات و به طبع آن قضاوت ها را در ذهن های دیگران بوجود می آورد، هیچ گاه کنشی نادرست از خود به نمایش نمی گذاشتیم. فیلسوف اُرُد بزرگ

سرزمینی که به مردمش خاطرات خوش و شیرین هدیه می دهد، دچار بلای فرار مغزها نمی شود. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
هیچ گاه نمی توانید خاطرات بد گذشته را فراموش کنید، یاد بگیرید که چگونه می توان با آنها کنار آمد، به گونه ای که به زندگی روزمره ما آسیبی وارد نکنند. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
از خاطرات تلخ، راه و دری بسوی خوشبختی بسازیم. فیلسوف اُرُد بزرگ

اگر خاطره شیرینی برای خود نسازیم، یاد خاطرات غمناک گذشته در تنهایی، روان ما را از پا در خواهد آورد. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

​

تنهایی، سم کشنده زندگی است. فیلسوف اُرُد بزرگ

روان زخمی، در تنهایی، عفونی و خطرناک می گردد، باید وارد گروه های فعال اجتماعی و شاد شد. فیلسوف اُرُد بزرگ

تنهایی می تواند ترسناک باشد، تنهایی را برای دشمن خویش نیز آرزو نکنید. فیلسوف اُرُد بزرگ

در دل سیاهی شکست، نور امید سو سو می زند، نوری که اگر باورش کنیم، بزودی خورشید تابان زندگی ما خواهد شد. فیلسوف اُرُد بزرگ

بیچاره مردمی که قهرمان ندارند. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

سنگینی یاد غم ها را با تنهایی دو چندان می کنی، به میان آدمیان رو و در شادمانی آنها همراه شو، لبخندها و پایکوبی آدمیان، شکوفه های امید را در دلت بارور می سازد. فیلسوف اُرُد بزرگ

تنهایی می تواند ترسناک باشد، تنهایی را برای دشمن خویش نیز آرزو نکنید. فیلسوف اُرُد بزرگ

آنکه همسایه مرگ است، از چیزی نمی هراسد. فیلسوف اُرُد بزرگ

تنها راه نابودی ترس، آگاهی از پوچی آن است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
والدین خردمند، فرزندان خود را از تاریکی و موهومات نمی ترسانند. فرزند را باید آگاه و قوی بزرگ نمود. فیلسوف اُرُد بزرگ