آنکه به خرد توانا شد، ترس برایش بازی بیش نیست. فیلسوف اُرُد بزرگ

ترس همگانی، ابزار دست اهرمن است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
فردای روشن از پنجره تاریک ترس، دیده نمی شود. فیلسوف اُرُد بزرگ

آنکه به خرد توانا شد، ترس برایش بازی بیش نیست. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

​

بسیاری از سختی هایی که می کشیم، به خاطر خجالت و ترس از نگاه دیگران درباره ما است. بدانیم هیچ کار شرافتمندانه ای از ارزش ما نمی کاهد. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
ترس از جدایی، جدایی به بار می آورد. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
بیش از دشمن، باید از سربازان ترسو و بی نظم هراسید. فیلسوف اُرُد بزرگ
 

تندرستی، پاداش نیک زیستی است. فیلسوف اُرُد بزرگ

مردم بی پروا و دلیر، زندگی در بند و قفس را تجربه نمی کنند. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
عمر مردم ترسو، شراب بزم هیولاهاست. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
آدمیان خونریز، از همه ترسوتر هستند. فیلسوف اُرُد بزرگ

تندرستی، پاداش نیک زیستی است. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

تندرستی، پیش نیاز هر آرمان باشکوهی است. فیلسوف اُرُد بزرگ

کوشش برای تندرستی همگانی، یکی از مهمترین کارهای دیوانسالاران است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
گرفتار شدن در روزمرگی، بلای خاموش عرصه بهداشت و درمان است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 

رسواترین آدمها، فریبکارانند. فیلسوف اُرُد بزرگ

پرستاران مهربان و دلسوز، نغمه خوش زندگی دوباره هستند. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
پزشک، نماد ادب و امید است و چه فرهمندی بالاتر از این... فیلسوف اُرُد بزرگ

آدمهای هوشمند، تندرستی را در زندگی و رفتاری خردمندانه و آگاهانه می یابند. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
تندرستی با دانش و فهم بیشتر آدمی، از کنش های گیتی فراهم می شود. برای در امان ماندن از یورش بیماریها، تنها سپر ما دانش پزشکی است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
پرستاران و پزشکان مهربان را، باید ستایش نمود. فیلسوف اُرُد بزرگ

بهداشت همگانی، زاییده آگاهی، همراهی و نظم اجتماعی است. فیلسوف اُرُد بزرگ

بدکار، نخستین و آخرین مردار کردار خویش است. فیلسوف اُرُد بزرگ

رسواترین آدمها، فریبکارانند. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

​

با فریب، شاید بتوان چیزی بدست آورد، اما این دستاورد، مایه تباهی آدمی خواهد بود. فیلسوف اُرُد بزرگ

برای آنکه به فرودستی گرفتار نشوی، دست گیر آدمیان شو. فیلسوف اُرُد بزرگ

دوستی و مهر، امید می آفریند و امید، نیاز زندگیست. فیلسوف اُرُد بزرگ

اگر پرواز را باور کنی، پر و بال خواهی گرفت. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
نام دیگر کوچ، امید است. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
امید و شوق به زندگی، پشت دروازه شهر آدمهای تحقیر شده و غمگین نمی ایستد. فیلسوف اُرُد بزرگ

آسیب دیده، درهای آرزوهایش، کوچک و کوچکتر می شود، مگر با امید، که زندگی ما را دگرگون می سازد. فیلسوف اُرُد بزرگ

​

دوستی و مهر، امید می آفریند و امید، نیاز زندگیست. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
آدم نیرومند، در هنگامه پیکار نیز به دیگران امید و شادی هدیه می دهد. فیلسوف اُرُد بزرگ
 
رویای زندگی شرافتمندانه، در بی تفاوتی مردم ترسو گم می شود. فیلسوف اُرُد بزرگ